طنز؛ در باب طبقات عیدی


ماهنامه سه نقطه – مرتضی درخشان: مردم ایران از منظر عیدی دادن در ایام نوروز، به پنج دسته تقسیم می شوند. دسته اول: عیدی بگیران؛ دسته دوم: عیدی بدهان؛ دسته سوم: عیدی بگیران و هم زمان عیدی بدهان؛ دسته چهارم که به دسته هائل شهرت دارند و دسته آخر هم گروه پدران.

دسته اول؛ که شامل بچه های کوچ اند و فقط عیدی می گیرند، معمولا در دو نوع نجیب و نانجیب طبقه بندی می شوند که نسبت به رقم عیدی ها از خود واکنش های متفاوت نشان می دهند و در بعضی موارد حتی استفاده از کلمات رکیک در مواجهه با رقم های پایین عیدی نیز از سوی آنها مشاهده شده است.

این گروه از ابتدای اسفند ماه با رصد سایت های خبری و با نگاه به رقم تورم در بودجه دولت، می توانند عیدی منطقی را بر اساس عیدی سال گذشته تخمین بزنند و معمولا در ذهن خود دفتر اندیکاتور بزرگی دارند. این گروه با اخذ مدرک دیپلم بازنشسته شده و به دسته چهارم تغییر وضعیت می دهند.

دسته دوم که فقط عیدی می دهند، مثل پدربزرگ ها و مادربزرگ ها که البته عمدتا هنوز به نرخ زمان شاه با بچه ها حساب می کنند. این گروه مشخص نیست که دویست تومانی تا نخوره را که بانک مرکزی قسم می خورد دیگر چاپ نمی کند، از کجا گیر می آورند و عیدی می دهند.

طنز؛ در باب طبقات عیدی

دسته سوم را معمولا مادرها و پدرها، یا عمه ها و عموها و خاله ها و دایی های جوان تر تشکیل می دهند که هم زمان با دریافت عیدی از بزرگ ترها به کوچک ترها هم عیدی می دهند. مثلا ی مادر با دریافت عیدی از همسر و پدر خود، آن را به چهارصد قسمت بخش می کند و بر اساس علاقه، نسبت، رفتار پدر و مادر گیرنده عیدی در طول سال، تبعیض نژادی، زیبایی، احتمال عروس یا داماد شدن در آینده، تحصیلات، کلاس و از این قبیل مسائل، سهم هر یک از عیدی بگیران را مشخص می کند. از این چهارصد قسمت، معمولا بیست و سه درصد خرج می شود و باقی آن به هر دلیل کوچکی از حساب عیدی بگیران حذف و در حساب شخصی یا کیف پول مادر باقی می ماند.

دسته چهارم گروه هائل هستند، افرادی که آن قدر بزرگ شده اند که عیدی نگیرند و البته چون به کارهایی نظیر کافه نشینی، اسنپ، شاخی در اینستاگرام، حضور در باشگاه بدنسازی برای مراقبت از اچتباه نزدنِ دیگران، پارک گردی، مدیریت کانال و گروهی تلگرامی، بی کاری، دانشجویی، الواتی، تماشای فیلم و دست بالا سربازی اشتغال دارند، بضاعت عیدی دادن را ندارند. این گروه در واقع 8نقش گازهای نجیب در جدول مندلیف را ایفا می کنند که نسبت به هیچ یک از گروه های دیگر عکس العمل خاصی ندارند. بیشتر نگاه می کنند و جمله های شان معمولا با «زمان ما که این جوری نبود» شروع می شود. شایان ذکر است که حقیر در طبقه بندی دسته چهارم قرار دارد.

و اما دسته آخر، که گروه پدران محسوب می شوند. این گروه که تا چندی پیش یارانه بچه ها را می گرفتند و کولر را خاموش می نکردند، معمولا با وعده حساب پس انداز، خرید پلی استیشن، سرمایه گذاری در وال استریت، سپرده جوانان جهت دریافت وام ازدواج، پرداخت رشوه برای اخذ کارت پایان خدمت، اقساط بیمه عمر، سرمایه گذاری دراز مدت در شهر رویایی پدیده شاندیز، خرید کشتی تفریحی و ثبت نام وام مسکن برای آینده ای نزدیک، عیدی های دریافتی بچه ها را عملا توقیف و در محلی نامعلوم ذخیره می کنند. بعدتر هم که با اعتراضات مدنی روبرو می شوند، به شکلی اظهار بی اطلاعی می کنند که کودکِ درون و برون بچه ها با یکدیگر به این جمع بندی می رسند که واقعا پولی در کار نبوده و اتفاقا این سرمایه گذاری که عیدی را بدهند و در ازای آن پدر، اجازه زندگی به آنها بدهد خیلی هم منطقی است.

از جمله توجیهات گروه پدران در ایام عید این است که اگر عیدی نمی دادیم شما عیدی نمی گرفتید، به این ترتیب و با تشکیل جلسه مشترک سازمان برنامه و بودجه و کمیسیون تلفیق، بچه ها مبلغ مابه التفاوت عیدی پرداختی پدر با عیدی دریافتی خودرا بدهکار می شوند و پدر در یک اقدام صلح جویانه قانع می شود که بابت مهر پدری از این بدهی چشم پوشی کند.

گذشته از تمام یاین توضیحات، موقع دادن و گرفتن عیدی به بعضی ها فکر کنید که دست شان را به سمت کسی نگرفته اند، اما چشم های شان را به سمت شما دراز می کنند، این گروه مخفی را از یاد نبرید.

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید